Eerste Kamer neemt wetsvoorstel betalingstermijn aan

Kamer stemt in met wetsvoorstel tegen te lange betalingstermijnen

De Eerste Kamer heeft ingestemd met de initiatiefwet die onredelijk lange betaaltermijnen tegengaat. Vanaf 1 juli 2017 geldt een maximale betalingstermijn van zestig dagen.

Het is in Nederland, net als in de gehele EU, normaal om binnen dertig dagen een rekening te betalen. In de oude wet zat een uitzonderingsbepaling. Daardoor konden betaaltermijnen eindeloos worden opgerekt. Vanwege deze sluiproute krijgen leveranciers te maken met betaaltermijnen van wel negentig dagen. Er zitten zelfs uitschieters van 120 dagen of meer bij. Het wetsvoorstel moet ervoor zorgen dat zulke betaaltermijnen tot het verleden gaan behoren. Hoe? Betaaltermijnen langer dan zestig dagen zijn tussen het grootbedrijf en het mkb en zzp niet meer langer mogelijk. Grote bedrijven moeten een rente betalen aan de kleine leverancier als zij zich daar niet aan houden.

Betalingstermijn overheidsinstellingen

Onder de nieuwe wet blijft de norm om binnen dertig dagen te betalen leidend. Voor overheidsinstellingen is het sowieso al verplicht om een factuur binnen dertig dagen te voldoen. Bedrijven mogen nu onderling afwijken van de norm tot een termijn van maximaal zestig dagen. Een contractbepaling waarin wordt overeengekomen dat de betaaltermijn langer is dan zestig dagen is nietig. Hierdoor valt de betaaltermijn automatisch terug tot dertig dagen. Net als in een situatie waarin geen bepaling is opgenomen over de betaaltermijn. De nieuwe wet maakt het klip en klaar dat extreme betaaltermijnen juridisch niet zijn toegestaan. Bedrijven die langere termijnen dan zestig dagen opleggen overtreden de wet.

Juridische positie

Ook de juridische positie van leveranciers wordt verbeterd. Van rechtswege ontstaat een vordering van de leverancier op de afnemer. Deze blijft tot vijf jaar na dato in rechte opeisbaar. Hierdoor kunnen leveranciers met terugwerkende kracht invorderingskosten en wettelijke rente bij hun afnemer opeisen. Ook in een later stadium. Met de wet komen kleine leveranciers niet langer in de financiële problemen. Als zij zelf op tijd het product of de dienst afleveren aan het grootbedrijf kan hen niets gebeuren. De jaarlijkse kosten van achterstallige betalingen worden geschat rond de zeven miljard euro.

(Bron: Onderhoudnl.nl)